اين اصل را نبايد از نظر دور داشت تا زمانيكه ديپلماسي در دستور كار و موفق باشد، هيچ حمله نظامي نيز مأمني ندارد و اگر موضوعي از طريق ديپلماسي، در وزارت خارجه هر كشوري حل و فصل نشود، چه بسا به وزارت دفاع آن كشور ارجاع شود و بر اين اساس ميتوان تأكيد كرد در شرايط كنوني ايران، اگرچه بايد آمادگي خود را در بالاترين سطح نظامي حفظ كرد، اما دستگاه سياست خارجي نيز بايد فعالانهتر از غالب شدن ادبيات «دشنه و شمشير» پيرامون ايران در مواضع مقامات خارجي ممانعت كند، چراكه عادي شدن بحث حمله به ايران ميتواند خود زمينهاي براي تحقق آن باشد!
در روزهاي اخير، رامين مهمانپرست سخنگوي وزارت خارجه زياد در دسترس نيست و تلفنش را هم برخلاف گذشته كمتر جواب ميدهد. با اين حال در حاشيه نشست هفتگياش با خبرنگاران، فرصتي دست داد تا بهصورت كوتاه نظرش را درباره تهديدات عليه ايران جويا شويم، البته او در دفترش نيز كاملتر به سئوالات ما پاسخ داد.
وقتي از مهمانپرست خواستيم تفصيليتر به سئوالاتمان پاسخ دهد، گفت كه از اين تفصيليتر را بايد از فرماندهان نظامي بخواهيد!
آقاي مهمانپرست اخيرا برخي كشورها نسبت به احتمال حمله به ايران هشدارهايي ميدهند و بعضا اين كشورها روابط خوبي با ايران دارند. آيا تصور حمله به ايران آنقدر جدي است كه كشورهاي دوست ايران چنين اظهار نگراني ميكنند؟
بالاخره يكي از شگردهاي طرف مقابل اين است كه براي ايجاد فشارهاي رواني و نگراني و هراس بين مردم ژست نظامي و حمله را بگيرد.
ما ضمن اينكه فكر ميكنيم با يك برآورد منطقي و ارزيابي دقيق از شرايط، امكان يك حمله نظامي ريسك بسيار بالايي دارد و هزينههاي سنگيني را بهطرف مقابل وارد ميكند، اين اقدام را كاري عاقلانه نمي دانيم.
با اين حال، جمهوري اسلامي ايران در آمادگي كامل براي دفاع از كشور و استقلال خود است و درطول 31 سال گذشته نشان داده كه هم نيروهاي مختلف دفاعي كشور و هم ملت بزرگ ايران با تمام قدرت با هرگونه تعرضي مقابله جدي ميكنند.
با توجه به اينكه برخي مقامات آمريكا و اسراييل عاقلانه عمل نميكنند، واكنش ايران به اقدام احتمالي عليه تماميت ارضياش چگونه خواهد بود؟
فكر ميكنيم زمان زيادي به جهت اينكه واكنش ما را ارزيابي كنند، براي آنان وجود نخواهد داشت. شايد براي پشيماني دير شده باشد.
در چه حوزههايي اين واكنش ها صورت خواهند گرفت؟
اين را ديگر آنها در عمل خواهند ديد!
سطح آمادگي ما در منطقه به چه صورت است؟
ما براي دفاع از كشور آمادگي كامل داريم.
بهنظر شما چرا تحركاتي در رابطه با تهديد برخي كشورهاي مستقل و يا فشار عليه ايران دنبال ميشود؟
جرياناتي در داخل آمريكا كه در موضعگيري سياسي در آنجا تأثيرگذار هستند، از طرف مراكزي اين موضوعات را دنبال ميكنند.
براي اين جريانات، خروج از بحرانهاي اقتصادي ارتباط مستقيمي با فعاليت كارخانجات تسليحاتي پيدا ميكند. بر اين اساس، از طريق ايجاد درگيري و تنش در مناطق مختلف، ايجاد فضاي ترس از جنگ و درگيري، كشورها را به خريد انواع تسليحات ترغيب ميكنند تا توليدات خود را بتوانند به فروش برسانند.
اين جريانات، برخي مواقع با ايجاد جوي غيرواقعي و با طرح دشمنان خيالي، حضور نظامي پيدا ميكنند و هزينههاي اين حضور نظامي، چرخهاي اقتصادي مربوط به صنايع نظامي آنها را به حركت درميآورد. البته اين هزينهها از جيب كشورهاي منطقه تأمين ميشود.
رويكرد نظاميگرايانه در داخل آمريكا با سرنوشت سياسي برخي جريانات فعال در آن كشور و مسائل مربوط به درآمدهاي كلان توليدات نظامي، ارتباط مستقيم داشته و تبعات ناشي از اين حضور و اثرات مخرب آن اصلا جايي در تصميمگيريهاي برخي مسئولان آمريكايي ندارد.
به همين دليل، پروژههايي مثل ايرانهراسي در منطقه، ترسيم فضاي درگيري و جنگ احتمالي به منظور وادار كردن كشورهاي منطقه به خريدهاي كلان نظامي و رقابتهاي تسليحاتي صورت ميپذيرد و خود به خود با اختصاص بودجه به امور نظامي،كشورها از مسير توسعه و پيشرفت بازداشته ميشوند؛ چنان كه با اين رويكرد هم منافع كشورهاي اسلامي را تهديد ميكنند و هم براي مانور رژيم نامشروع صهيونيستي به فضاسازي دست مي زنند.
آيا منطقه خليجفارس منطقهاي براي ماجراجوييهاي نظامي قدرتهاي فرامنطقهاي است؟
نه منطقه خليجفارس و نه نيروهاي خارجي، ظرفيت و تحمل درگيريهاي بلندمدت و فرسايشي را نخواهند داشت. ممكن است برخي از آنها روي حملات محدود متمركز شوند كه با توجه به وضعيت بسيار حساس منطقه و احتمال عكسالعملهاي شديد بعد از هر نوع تعرض به كشورهاي منطقه، شروع هر اقدامي حتما تضمينكننده نقطه پايان برنامهريزي شده آن نيست و در چهارچوب معادله سود و زيان ميتواند با هزينه بسيار بالا باشد كه طبيعتا اصل آن را دشوار و بعيد تصوير ميكند.
علت تهديد كشورهاي مختلف از جمله سوريه، لبنان و ايران از سوي رژيم صهيونيستي چيست؟
رژيم صهونيستي بقاي خود را در ايجاد درگيري و تهديد امنيت منطقه ميداند و در همين چهارچوب حمايتهاي بيدريغ كشورهاي غربي را براي خود تضمين ميكند؛ هرچند تجربه عملياتهاي اخير اين رژيم در لبنان و غزه نشان از آن دارد كه اقدامات عليه كشورهاي منطقه سرانجامي ناخوشايند و تلخ براي رژيم صهيونيستي خواهد داشت
